11:08 Son F-15E olayı bir soruyu gündeme getirdi:
Bir hava savunma ağının bazı kısımları zaten hasar görmüşse, nasıl olur da hala gelişmiş bir savaş uçağını tespit edebilir, izleyebilir veya tehdit edebilir?
Bu soru, kamuya açık raporların bir ABD F-15E Strike Eagle'ın İran üzerinde düşürüldüğünü ve ABD'nin daha sonra mürettebatı kurtarmak için çok büyük bir kurtarma operasyonu başlattığını doğrulamasıyla daha da ilginç hale geldi. Kamu raporları ayrıca tek bir şeyi netleştiriyor: olayın kendisi gerçek, ancak tam tespit ve angajman zinciri kamuya tam olarak doğrulanmadı. Diğer bir deyişle, insanlar ne olduğunu biliyor, ama tam olarak hedefin nasıl bulunduğunu ve izlendiğini. (
bu belirsizlik, bu konunun neden önemli olduğunu açıklıyor.
Birçok insan hâlâ hava savunmasının basit bir şekilde çalıştığını düşünüyor: radar açılıyor, radar uçağı görüyor, füzeler fırlatılıyor. Ancak modern hava savunması bunun çok daha karmaşık. Birçok durumda artık tek bir radara bağlı değil. Bunun yerine, birbirini destekleyen farklı sensörler ve sistemler ağ gibi çalışıyor. İşte burada elektro-optik (EO) ve kızılötesi (IR) sistemler devreye giriyor.
Eğer radar, karanlıkta el feneri kullanmak ve yansımasını aramak gibiyse, o zaman bir elektro-optik veya kızılötesi sistem daha çok gölgeden sessizce izlemek gibidir.
EO/IR sistemleri genellikle şunları içerir:
Bu sistemler pasif. Yani, bir hedefi tespit etmek için radyo dalgalarını yaymayı gerektirmezler. Bunun yerine, ışığı, ısıyı, kontrastı ve hareketi gözlemler. O pasif doğası, onları rekabetçi ortamların içinde bu kadar değerli kılan bir sebep. Savunma referansları, EO/IR sistemlerini, tespit edilebilir enerji yaymadan durum farkındalığı ve uzun menzilli hassas takip sağlayabilen pasif görüntüleme sensörleri olarak tanımlar.
Ana bilim basit:
Sıfırın mutlak üstündeki her şey termal radyasyon yayar.
Bu, insanlar, araçlar, füzeler ve uçakları içerir.
Bu yüzden bir savaş uçağını radar ile tespit etmek zor olsa bile, başka yollarla fark edilebilir:
Bu sebeple, pasif kızılötesi tespit, insanların gizli uçaklar, karşı-gizlilik algılama veya azalmış hava savunma ortamları hakkında tartıştığında her zaman geri dönmektedir.
Evet, ama sihirli veya sınırsız bir şekilde değil.
Bir savaş uçağı sadece gökyüzünde hareket eden bir şekil değil. Aynı zamanda hareket eden bir ısı kaynağıdır. Egzoz akımı, sıcak motor alanı ve ısınmış yüzeyler bir kızılötesi imza oluşturabilir. Bu, IRST ve ilgili termal tespit sistemlerinin arkasındaki temel fikirdir: onları, yansıtılan radar enerjisi yerine yayılan kızılötesi radyasyona dayalı olarak tespit edip takip edebilirler. Bu önemlidir çünkü birçok insan gizlilik anlayışını yanlış anlar. Gizlilik, bir savaş uçağının her spektrumda görünmez olduğu anlamına gelmez. Genellikle radar ile tespit edilmesinin daha zor olduğu, bunun hiç ısı üretmediği anlamına gelmez. Aslında, IRST hakkında yayınlanan tartışmalar, özellikle kızılötesi sistemlerin pasif olduğunu, uçakları kızılötesi imzalarıyla takip edebildiklerini ve bazı durumlarda güçlü açısal çözünürlük sunduklarını belirtir; oysa menzilleri atmosfer ve hava durumu tarafından etkilenir.
Yani insanlar "Bir sistem bir savaş uçağını radar olmadan görebilir mi?" diye sorduğunda cevap:
Evet, doğru koşullarda, pasif bir EO/IR sistemi hâlâ bir uçağı tespit edebilir ve takip edebilir.
Bu, her ortamda mükemmel çalıştığı anlamına gelmez. Ancak, hasarlı veya yayım kısıtlı savunma ağı otomatik olarak kör değildir.
Tartışmanın burada ilginçleştiği yer burası.
Tek bir kamera veya termal görüntüleyici genellikle size bir şeyin gökyüzünde nerede olduğunu söyleyebilir, ancak her zaman mükemmel 3D hedef bilgisi veremeyebilir. Bu yüzden modern sistemler genellikle birden fazla sensöre dayanır.
Bir EO/IR sistemi bir hedef bulduğunda, o hedefi her karede konumunu, yönünü ve hareketini ölçerek takip etmeye devam edebilir. Basit terimlerle, "gözünü üzerinde tutabilir".
Bu tek başına faydalıdır. Sistem her şeyi radarın yaptığı gibi yapamıyorsa bile, yine de sınıflandırma, gözlem ve diğer sistemlere devretme için kullanılabilir bir hedef izini sürdürebilir.
Eğer birden fazla EO/IR istasyonu aynı hedefi farklı konumlardan görüyorsa, sistem bakış açılarını karşılaştırarak konumu daha doğru bir şekilde tahmin edebilir. İnsanlar buna genellikle üçgenleme der.
Popüler bir blogda matematiği açıklamanıza gerek yok. Basit versiyonu yeterlidir:
Bir sensör izleyebilir, iki veya daha fazla sensör nesnenin gerçekten uzayda nerede olduğunu tahmin edebilir.
Bu muhtemelen makaledeki en önemli kavramdır.
Modern hava savunması genellikle şöyle değildir:
Genellikle bunların hepsi birlikte çalışır.
Modern bir ağ şunları birleştirebilir:
İnsanlar modern savaşın sistem merkezli hale geldiğini söylediklerinde kastettikleri budur. Tek bir sensör sınırlı olabilir. Ama birlikte çalışan bir grup sensör çok daha güçlü hale gelir.. One sensor alone may be limited. But a group of sensors working together becomes much more powerful.
Pasif sistemlerin bu kadar dikkat çekmesinin üç büyük nedeni vardır.
Radar enerji yaymak zorundadır. Bu, konumunu ifşa edebilir veya onu hedef haline getirebilir. EO/IR sistemleri genellikle bu sorunu yaşamaz çünkü esasen izleme yaparlar, yayım yapmazlar.
Radar, yanıltılabilir, aldatılabilir veya yayım kontrolüne zorlanabilir. EO/IR sistemleri savunmasız değildir, ancak bir hedefi görmek için aktif RF yayımına bağımlı değillerdir. Bu, onları yoğun rekabetin olduğu elektromanyetik ortamlarda değerli kılar. EO/IR standartları ve savunma referansları, gündüz, gece ve olumsuz koşullarda pasif tehdit değerlendirmesi ve hedef takibindeki değerlerini sürekli vurgular.
Düşük radar kesit alanı radar görünürlüğünü azaltabilir. Ancak motor ısısını, yüzey ısısını veya termal kontrastı ortadan kaldırmaz. Bu nedenle IRST, modern uçak takibi tartışmalarında hâlâ geçerliliğini korumaktadır.
Bu makaleyi dengede tutmak için açıkça söylemek önemlidir: EO/IR sistemleri sihir değildir.
Gerçek sınırlamaları vardır.
Bulut, sis, nem ve atmosferik emilim, kızılötesi performansı azaltabilir. EO/IR algılamasıyla ilgili teknik kılavuzlar, atmosfer koşullarının bu sistemlerin performansı üzerinde güçlü bir etkisi olduğunu açıkça belirtir.
Pasif sistemler iyi koşullarda bir hedefi görmede mükemmel olabilir, ancak her zaman geniş alan araması için uzun mesafede radar ile eşleşmezler.
Pasif bir kamera size nereye bakacağınızı söyleyebilir, ancak diğer sensörlerle, geometriyle veya ek işleme ile birleştirilmediği sürece hedefin ne kadar uzakta olduğunu her zaman söyleyemez.
Sıcak araziler, kentsel ortamlar, güneş ışığı yansıması ve flare gibi karşı önlemler, takibi daha karmaşık hale getirebilir.
Bu nedenle gerçekçi sonuç şu değildir:
“EO, radarın yerini alır.”
Daha iyi sonuç şu olmalıdır:
“EO/IR, radar her şeyi tek başına yapamadığında hava savunma görüntüsünü canlı tutmaya yardım eder.”
Bu, hikayeyi evrensel bir tartışma konusu haline getiren kısımdır.
Kamuya açık raporlar, bir ABD F-15E'nin kaybolduğunu doğrulamaktadır., her iki mürettebat üyesinin sonunda kurtarıldığı ve kurtarma çabasının son derece büyük ve riskli olduğu, çok sayıda uçağı ve büyük bir koordine operasyonu içerdiği belirtildi. Aynı zamanda, kamuya açık raporlama, tespit, takip ve angajmanın nasıl gerçekleştiğine dair tam olarak doğrulanmış bir sensör-denetleyici açıklaması kuramamıştır.
Bu, insanların kendilerine fazla güvenerek iddialarda bulunma konusunda dikkatli olmaları gerektiği anlamına geliyor.
Ancak olay yine de önemli bir şeyi ortaya koyuyor:
Zarar görmüş bir hava savunma durumu, yeterli algılama, takip ve koordinasyon yeteneği ayakta kaldığı sürece hâlâ tehlikeli olabilir.
Bu yetenek şunları içerebilir:
Başka bir deyişle, gerçek soru sadece radarın zarar görüp görmediği değil. Daha büyük soru, genel sistemin hâlâ bir hedefi tespit etmek ve takip etmek için yeterli farkındalığa sahip olup olmadığıdır.
Bu, okuyucular için en yararlı çıkarım olabilir.
Modern hava savunması artık sadece bir radar aracı, bir füze bataryası veya bir kamera kulesi ile ilgili değil. Farklı sistem parçalarının birlikte nasıl çalıştığı ile ilgilidir:
Bu nedenle, pasif tespit F-15E olayı sonrasında bu kadar sıcak bir konu haline geldi. İnsanlar artık bir radar ağının zayıflasa bile, bir savunma sisteminin tehlikeli yeteneklerini koruyabileceğini fark etmeye başlıyor. görebilir, takip edebilir ve koordine edebilir. through other means.
Peki, elektro-optik sistemler radar olmadan savaş jetlerini izleyebilir mi?
Evet—bir noktaya kadar, ve özellikle daha büyük bir ağın parçası olarak.
Her durumda radarın yerini tamamen almayabilirler, ancak modern hava savunma mimarilerinde tespit, sınıflandırma ve takibi kesinlikle destekleyebilirler. Ve bazı rekabetçi durumlarda, bu pasif yetenek son derece önemli hale gelebilir.
Mevcut tartışmanın daha büyük dersi basit:
Zarar görmüş bir radar ağı her zaman kör bir hava savunma ağı anlamına gelmez.
Modern savaşta, radar, EO/IR, takip sistemleri ve komut entegrasyonunu en etkili şekilde birleştiren taraf genellikle farkındalığını ve tehdidini hayatta tutan taraftır.
Size 24 saat içinde cevap vereceğiz. Acil durum için lütfen WhatsApp/WeChat ekleyin: +86 15964215221,. Veya doğrudan +86 15964215221 adresini arayın.
*Gizliliğinize saygı duyuyoruz ve tüm bilgiler korunuyor.
Bilgilerinizi yalnızca sorunuza yanıt vermek için kullanacağız ve asla istenmeyen e-postalar veya tanıtım mesajları göndermeyeceğiz.
